تردید

نمی دانم چرا چنین است . 

هر انچه می گوید سراسر 1 و دو دلی است هر انجا که هست 

ناپسند است و نا خواستنی و همه انچه که نیست و قرار ندارد خوب است وپسندیده . 

این تردید ها از کحا سر چشمه می گیرد ؟ 

این تردید ها و دل دل  کردن ها چگونه می ایند و جا خوش می کنند 

و گسترش پیدا می کنند 

انقدر که  صد تومنی توی دستت را شک می کنی که چقدر است ؟ 

یا قرصی که هر روز می خوری و هر روز ان را نصف می کنی 

صبحی دیگر از خودت می پرسی 

این قرص را باید نصف می کردم ؟ 

اگر این پرسش ها می ایند و نمی روند پس تو کجایی ؟ 

و این فقط مواد شیمیایی مغز است که کم و زیاد شده است ؟ 

ایا اصلا می توان دانست ؟ 

+ نوشته شده در پنجشنبه ششم آبان ۱۴۰۰ ساعت 8:49 توسط یک مادر  |