انصاف

گفته مي شود انسان حتمي الخطا است . يعني نداريم انساني كه اشتباه نكند ، ديده نشده انساني كه هميشه درست بگويد ، انساني كه هميشه رفتارش سنجيده و مناسب باشد هرگز يافت نشده است .
همه ما در جاهاي مختلف و زمان هاي متفاوت دچار لغزش و خطا مي شويم . گاهي اشتباهات از سر نا اگاهي و عدم اطلاعات مناسب است و گاهي خود خواسته و از سر تعصب هاي عقيده و فكري است .
چرا اشتباهات ديگران بزرك و نابخشودني مي شود و اشتباهات خود كوچك و ناديدني؟وچرا ديگران اگر ما را ببخشند كار زيادي نكرده و اكر ما ديگران را ببخشيم به خود صفت بخشندگي و بزرگواري مي دهيم.
پاسخ های فوری به این پرسش ها مهم نیست . فقط كافي است روزانه به انها فكر كنيم . اينگونه روابط ما انساني تر مي شود.