روزها و شبها ؛ فصلها و ماه ها ؛گرما و سرما ؛ رفتن و ماندن ؛ تغییر و ثبات ؛سکوت و بیان ؛ سلامت و بیماری ؛ تولد و مرگ همه و همه در هم چنان تنیده اند که نمی فهمی در کدام یک به سر می بری فقط انچه که جای ارامش است ان است که همه چیز می گذرد . ان لحظه که غصه داری و غمگینی ؛ اطمینان داری که تمام خواهد شد و در دل غم نطفه ای در حال رشد است . نطفه ای که از جنس غم نیست . گذران هر چیزی تحمل ان را ممکن می کند .
برچسب:
نویسنده: محمد حسینپور
تاريخ: سه
شنبه
3 اسفند
1395 ساعت: 21:33