ما دخترانزنانمادران
ذهنم را خالی کرده ام . رفته ام . نیستم . هیچ است و هیچ نیست . ذهنم ساکت است . در همه جا گسترده شدم با همه چیز رفته ام . بر هیچ نشسته ام . نه چیزی می شنوم و نه چیزی می بینم .
ندیده را دیده ام . نشنیده را شنیده ام . پهن و گسترده شده ام . دستانم رفته است نمی دانم کجاست فقط رفته است . پاهایم نیست و هست . بر همه جا گسترده شده ام . ذهنم خالی و پاک است .
الان وقت رفتن است و قتی که مرزی بین هست و نیست وجود ندارد . بر پهنه زمان پخش شده ام . و دیگر نه من هستم نه من نیستم . انچه هست در من نمی گنجد و وهمی بیش نیست .
+ نوشته شده توسط یک مادر در یکشنبه بیست و هشتم خرداد ۱۳۹۶ و ساعت 0:56 |
برچسب:
نویسنده: محمد حسین‌پور