هرکدام از ما پدر و مادر ها مسئول تک تک صدمه هایی هستیم که بر تن و جانش زده ایم زمانی که بر خیال و ارزو هایش بند بسته ایم . دستان خود را زمانی برداشته ایم که به حمایت ما نیازمند بوده است. به او اعتماد نکرده ایم زمانی که خودش هم مرددبوده است. ما خود را پس پشت هزارها چارچوب پنهان کردیم و صدمه زدیم . به خسرو زمانی اعتماد نکردیم آزادش نگذاشتیم . تنها ماند و جنگید و زخم خورد و زخم ها بیمارش کرد .
پس پشت معیارها ماندیم و آسیب زدیم و مسئولیت مان را نپذیرفتیم . و خسرو برادری که آسیب ها تن و جانش را بیمار کرده است را باز هم نادیده می گیریم . و هنوز هم بدون تردید به راه خود ادامه می دهیم . و هیچ نمی دانیم کودکی که اکنون با ما زندگی می کند و حتی مثل خسرو نیرو توان مخالفت با ما را ندارد
چه بلایی بر سرش می اوریم . شاید وقتش رسیده مسئولیت رفتارمان را بپذیریم .
برچسب:
نویسنده: محمد حسینپور