ما خود را بي گناهان عذاب كشيده مي دانيم . بي گناهان مظلومي كه از شدت اسيب ها نمي توانيم قد راست كنيم و بلند شويم .
ما همه در معجوني گرد هم امده ايم و وقت ان رسيده كه مسىوليت كارها يمان را به عهده بگيريم .
برويم و ببينيم اخمي كه بر ابرويي افكنده ايم چگونه مي توانيم باز كنيم . از دل و جان كسي كه ازرده ايم چگونه مي توانيم دلجويي كنيم ؟
كمي هم دير شده است. بهتر است در پي درك مسيوليت خود باشيم .
برچسب: مسيوليت,
نویسنده: محمد حسینپور