صبر

نمي دونم. چند ساله بودم و كلاس چندم بودم كه از ما خواسته شد تا سوره والعصر رو حفظ كنيم والعصر الي الانسان لفي خسر الي الذين امنوا و عملو صالحات و تواصوا با الحق و تواصوا به صبر هنوز هم به اساني و بدون مراجعه به سوره حفظ هستم. چقدر به نظرم اين سوره جالب بود

به زمان قسم كه انسان در خسر و زيان است غير از كساني كه همديكر را به حق و به صبر دعوت مي كنند . حق بله

ولي صبر چي ؟

همون موقع ها هم اين سوره خيلي به من چسبيد و برام قابل تامل بود

حق هميشه موضوعي جدي برام بود. موضوع حق موضوعي حياتي بود و پرداختن به ان سخت و غير قابل اجتناب بود .

ولي دركي از صبر نداشتم . صبر موضوع و دغدغه من نبود شايد موضوع هيچ كس نبود . نيازي به صبر نبود همه كار خودشون رو انجام مي دادند و نتيجه هم معلوم بود . ولي حالا پس از گذشت سالها صبر جدي تر از حق شده است . صبوري كردن انسان را از خسر وزيان دور مي كند . در واقع صبر و برد باري در اصل همان زندكي است . دوري كردن از شتابي كه جز سرگيجه و اشفتگي چيزي ندارد عين زندگي است . پس اگر صبور نباشي تنها خسارت نمي بيني بلكه زندكي هم نمي كني