کوره راه

دریچه هایی کوچک ،راه هایی کور ،زیر گذر هایی نا پیدا ،کوره راه هایی تاریک ،

اگر بالا بیایی و همه جا را نور پر کند ، راهت را گم نمی کنی ؟ خودت را فراموش می کنی و نمی بینی .

تنها در کوره راه های تنگ خود را می شناسی .

فقط یک پنجره برای تو کافی است تا ببینی . اگر پنجره ها یی باز شوند و تو از انها نگاه کنی ، همه چیز را گم می کنی و محو می شوی . خود را گم می کنی .