روزه

انچه مي گويم كه اندك هم نيست را نمي دانم فقط مي گويم. انچه را كه پر مي گويم به ان يقين ندارم فقط سخنان و الفاظي را از خود خارج مي كنم انچه كه يقين دارم و بسيار اندك است را انجام نمي دهم و فقط پر گويي مي كنم اصرار دارم كه بگويم انچه مي گويم يقينا درست است من بر جهل خويش بسيار مصرم من بر انچه فكر مي كنم مي دانم پاي مي كوبم ولي نمي دانم انچه مي دانم ناداني است و بس بايد روزه بگيرم روزه سكوت لب فرو بندم نه در تنهايي و بل در بين كسان و اشنايان لب فرو بندم و جهل خويش را همه جا شيپور وار فرياد نزنم امروز روزه خواهم گرفت از پگاه تا شامگاه