درد ماندگار

درد و رنج می اید و نمی رود در تنت خانه می کند . لانه ای که گزیده ترک نمی کند درد همه جا را اشغال می کند و خیال ترک خانه را ندارد .

این دردو رنج همراه و همدمت می شود . فکرت را در اختیار می گیرد راه نفست را می بنددو همه جا را پر می کند همه ی سوراخ سمبه ها را پر میکند جایی برای فرار باقی نمی گذارد. گویی از ابتدا بوده و تو مهمانش شده ای . نفس های به شماره افتاده ات به تو می گوید درد نمی رود هیچ گاه ترکت نمی کند.