ما دخترانزنانمادران
به خودش نمی تونه جدی نگاهی بیندازه
نمی تونه خودش رو از اون ته های وحودش بکشه بیرون نکاهی بندازه ببینه کی هست ؟
خودش رو گرفتار خودش گرده
تو اون ته های وحودش گیر کرده و در نمیاد
هر کی بهش هر چی میگه زودی قیافه زار و نذاری می گیره. وناله می زنه
ناله های همیشگی
حرفهای همیشگی
انگار از خودش هم خسته شده دلش می خواد که جدی بشه
یه نگاهی به خودش بندازه وتغییر رویه بده
کاش بتونه
برچسب:
نویسنده: محمد حسین‌پور