ما دخترانزنانمادران
خوابی عجیب دیدمدیدم گیاهان خانه ام پر از کرم شده است کرم هایی که خودشون رو با سرعتی چشمگیر می رویانند تولد و بزرگ شدنشون رو به راحتی می دیدمترسیدمو‌تلاش کردم همه ی کرمها رو پاک کنمهمه ی ان هجوم دیوانه وار و سرعت بالندگی موجودات رونده شیری رنگفکر کنم فرار کردمو رفتم جایی دوتا تن ماهی دیدم و باز کردم و روی نانی گذاشته و به فرزندم دادم که بخوردو کسی امد و پرسید تو تن های ماهی رو ندیدی ؟ در پارچی گذاشته بودموای بر من که انها رو بخشیده بودمدوباره و چند باره عذر خواهی کردم و گفتم برایت تهیه خواهم کردوادامه مطلب
برچسب:
نویسنده: محمد حسین‌پور
اگر نبودن و مرگ همان خواب باشد. دلپذیر و دوست داشتنی نیست ؟ اگر خوابی باشد که بیداری در پس ان نیاید خواستنی نیست ؟ خوابی که همه چی همه ی اتفاقها در ابهام و گنگی رخ می دهد چهره ها تغییر کرده و هر اتفاق یک لحظه است . هیچ چیز کش پیدا نمی کند . اگر مرگ همان خواب است همان بی زمانی بی مکانی است . حتما خواستنی است .
+ نوشته شده در پنجشنبه ششم آبان ۱۴۰۰ ساعت 8:45 توسط یک مادر
|
ادامه مطلب
برچسب:
نویسنده: محمد حسین‌پور
نمی دانم چرا چنین است . هر انچه می گوید سراسر تردید و دو دلی است هر انجا که هست ناپسند است و نا خواستنی و همه انچه که نیست و قرار ندارد خوب است وپسندیده . این تردید ها از کحا سر چشمه می گیرد ؟ این تردید ها و دل دل کردن ها چگونه می ایند و جا خوش می کنند و گسترش پیدا می کنند انقدر که صد تومنی توی دستت را شک می کنی که چقدر است ؟ یا قرصی که هر روز می خوری و هر روز ان را نصف می کنی صبحی دیگر از خودت می پرسی این قرص را باید نصف می کردم ؟ اگر این پرسش ها می ایند و نمی روند پس تو کجایی ؟ و این فقط مواد شیمیایی مغز است که کم و زیاد شده است ؟ ایا اصلا می توان دانست ؟
+ نوشته شده در پنجشنبه ششم آبان ۱۴۰۰ ساعت 8:49 توسط یک مادر
|
ادامه مطلب
برچسب:
نویسنده: محمد حسین‌پور
به تصادف بود ویا به اضطرار خیلی معلوم نبود ولی چند روزی با هم هم سفر شدیم آشفتگی ، عدم انسجام، از هم گسیختگی ، خشم و عصبانیت در کلام و رفتارش موج می زد گذشته و هر انچه بر او رفته بود تبدیل به کابوسی تلخ و ناگوار شده است. از همه عصبانی است از پدر و مادر و همسر و بیش از همه به خود بد و بیراه و ناسزا می گوید و اولین خرده ای که از خود می گیرد ندانم کاری های همیشگی است از انچه بر او گذشته نا خرسند است و بر همه ی انچه دوست داشته و دست نیافته حسرتی دائم بر دلش نشسته از خاطراتی که از گذشته ها می گوید شک می کنی ! چقدر از این خاطرات واقعی است ؟ چقدر از این تصاویر و بیاد اوردنها روخود ساخته است ؟ معلوم نمی شود گریه های بی پایان، حسرتها و آه های دائمی لعن و نفرین های هر احظه اش امانی برای لحظه ای ارامش نکذاشته است .
+ نوشته شده در سه شنبه یازدهم آبان ۱۴۰۰ ساعت 8:6 توسط یک مادر
|
ادامه مطلب
برچسب:
نویسنده: محمد حسین‌پور
ما همه در گير كلي گويي هستيم كه خود از آنها سر در نمي آوريم طوطي وار و بي وقفه به يكديگر مي گوييم .همگي مي دانيم كه بي معنا هستند و بي محتوا و حاوي هيچ كيفيتي نيستند. حتي نمي توانند كه گفتكوي ما را ادامه مطلب
برچسب:
نویسنده: محمد حسین‌پور
دستت را باز می کنی و هوا را می بلعی
چشمانت را می گشایی و با همه ی نگاه چرخ می زنی
پرتویی هست
و نگاهی در پی پرتو می دود
نمی دانی و می گویی
و گوش می سپاری به همه ی نشنیدنها
و دیده می دهی به همه ی ندیدن ها
+ نوشته شده در یکشنبه دوازدهم بهمن ۱۳۹۹ ساعت 12:58 توسط یک مادر |
برچسب:
نویسنده: محمد حسین‌پور
مثل اهن رباست گاهی چنان می چسبد که به سختی می توان جداش کرد و کاهی چنان دفع می کند که به هیچ
تدبیری نزدیک شدن ممکن نیست . در این دوری و نزدیکی. کیج و گنگ است . خود هم نمی داند ادامه مطلب
برچسب:
نویسنده: محمد حسین‌پور
از اين سو به ان سو مي رود هيچ راه مشخصي ندارد. تكه تكه است. پراكنده و متكثر . انسجامي در كارش نيست. خود را سپرده است به چي نمي داند فقط خرده خرده و تكه تكه زندكي مي كند و براي خودش هست هادامه مطلب
برچسب:
نویسنده: محمد حسین‌پور
داوری کردن بسیار پیچیده و سخت است گاه تو ازپیش داوری را داشته آی. فرقی ندارد چه بگوید و چه کند تو قبلاً رای خود را صادر کرده ای گاه گذشته ما و گذشته ای که از هم داریم برای همه ی&nbادامه مطلب
برچسب:
نویسنده: محمد حسین‌پور
عجیب و باور نکردنی است هر دم در حیرتم از این چرخش و دواری زندگی هیچ چیزی پایان نمی پذیرد. همان نقطه پایان خود آغاز است آنکس را که می گفتی دیگر نیست و رفته است. زندگی را باخته بر همه کس و هیچ چیز ادامه مطلب
برچسب:
نویسنده: محمد حسین‌پور
چیزی را گم کرده ام. نمی دانم شاید بخشی از خودم را بخشی از زندگی یا خاطراتم را فقط یک تصویر در ذهنم می گردد و آن خنده ی مخصوصی است خنده ای با صدا که سرش را کمی کج می می کرد و چشمانش را پایین می انداخت ادامه مطلب
برچسب:
نویسنده: محمد حسین‌پور
پیچیدگی های ادمی نهایت ندارد. می گوید نمی توانم ولی ادامه می دهد می گوید خسته ام و کار می کند .می گویداین چه اوضاعی است از همه چیز شکایت می کند ولی دنبال تغییر نیست و می گوید باید کاری بکنم ولی می نشیند ادمی خودش را نمی شناسد. یک قالب دستش است و درهمان قالب قرار می گیرد گاهی قالب بسیار بزرگ تر از افکارش هست گاهی بسیار کوچک تر
همه چیزها در هم و بر هم است مه همه جا گرفته همه جیز در ابهامی فرو رفته است گیجی و گنگی همه چیز را در خود پوشانده است
برچسب:
نویسنده: محمد حسین‌پور
در اين دوران عدم تمركز كرونايي بالاخره كتابي دست گرفته و خواندم و تمام شد كتاب يعقوب را دوست داشتم اثر كاترين پترسون و برگردان بيتا ابراهيمي. كتاب در باره قطعه اي از زندگي دختر نوجوان ١٤ ساله اي اادامه مطلب
برچسب:
نویسنده: محمد حسین‌پور
نشستم کمی آرام گرفتم کارگاه سه ساعته تمام شده بود و من ارام نفس می کشیدمفکر کردم همه چیز با همه ی فراز و فرودهایش خوب پیش رفته بود .یک هفته تمام کار کرده بودیم. بک هفته تمام نوشته و خوانده و گفتگوکادامه مطلب
برچسب:
نویسنده: محمد حسین‌پور
بالاخره فهميدم و خلاص شدم. از همه دروغ هايي كه بهم كفتيد خلاص شدم شما همه اش كاري مي كرديد كه من عذاب وجدان بگيرم و دائم خودمو سرزنش كنم. حالا ديكه دستتون رو خوندم. ديكه نمي تونيد. گولم بزنيد و منو ادامه مطلب
برچسب:
نویسنده: محمد حسین‌پور